Isidoor is na jaren realistisch geschilderd te hebben kwam de overgang. Het werd
teveel een ambacht. In 2006 brak hij definitief met het schilderen van
 traditionele stillevens, dat samenviel met zijn verhuizing naar Laren NH.
Daar begon een nieuwe persoonlijke en artistieke zoektocht .
Isidoor heeft zijn relatie met de figuratieve traditie te herzien. Deze
is niet meer geworteld is in deze tijd. Hierdoor kon hij zijn eigen
 visuele taal ontwikkelen, door o.a. het loslaten van het geëtaleerde
stilleven, delen gelaagd te schilderen en er structuur aan te geven,
en objecten half uit het beeld te plaatsen. Hij schildert het liefst
naar het levende voorbeeld en probeert het essentiële, - wat een ding
maakt tot wat het is -, te doorgronden en tot uitdrukking in zijn schilderijen
te brengen. Deze krijgen zo een karakter dat associatief is en toch
ook gepland. Dit geeft hem tevens ruimte om het 'iets' in zijn schilderijen
 tot uitdrukking te laten komen
De werken laten alle stadia van ontwikkeling zien.
Met zijn nieuwe schilderijen, wil hij in zijn kunst, hedendaagse
problemen aan de orde te stellen. Beelden en associaties met, artikelen,
kleding, tuingereedschap, samen met stenen, takken, bladeren, schelpen,
fruit, groente, uitgerukte planten en zelfs brokken vlees geven een
beeld van Isidoor hoe hij aankijkt tegen onze wereld en zijn omgeving.
Een combinatie van realisme en abstractie.
Het lijken twee werelden die niet samen kunnen. Isidoor laat het tegendeel
zien. Dit alles te samen maken zijn schilderijen uniek